İsmail, Avrupa’da göz hekimliği eğitimi aldıktan sonra bilimin karanlığı dağıtabileceğine inanarak Kahire’ye döner. Fakat Seyyide Zeyneb semtinde onu, bıraktığı gibi duran bir dünya karşılar: umudunu Umm Hâşim’in kandiline bağlayan annesi, kandilin yağında şifa arayan insanlar ve görme yetisini yitirme tehlikesiyle karşı karşıya olan sevdiği genç kadın.
Genç hekim, batıl inanç saydığı bu dünyayla çatışırken insanları anlamayan bir bilginin onları iyileştirmeye yetmeyeceğini keşfeder. Böylece kandil, bir türbede yanan ışıktan fazlasına dönüşür: Bilim ve inanç, yabancılaşma ve aidiyet üzerine bir soruya.
Yahya Hakkı, Umm Haşim’in Lamba’sında eve değişmiş gözlerle dönmenin ne anlama geldiğini sorgulayan kısa ama derinlikli bir hikâye anlatır.